จุดเริ่มต้น

ชีวิตมีทั้งช่วงที่รู้สึกว่าดี และช่วงที่รู้สึกว่าทรมาน ถ้ามีใครสักคนที่ใช้ชีวิตมาแล้วรู้สึกว่าทุกอย่างมันดีไปหมด ผมก็ได้แต่คิดว่าคนคนนั้นมันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ

แล้วชีวิตที่มันขึ้นๆ ลงๆ แบบช่วยไม่ได้แบบนี้ เราจะใช้มันยังไงดี คำตอบที่ผมไปถึงมันเรียบง่ายมาก

เป็นให้เต็มตัว รู้สึกให้สุด แล้วก็ลงมือทำ

แค่นี้ก็พอ ผมเริ่มเชื่อจริงๆ จังๆ แล้วว่า วิธีใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแบบนี้แหละ มันอาจจะคือสิ่งที่เรียกว่า "ความสุข"

"การเป็นให้เต็มตัว" คือเรื่องของการมีตัวตน มันไม่ใช่ความอยากลอยๆ แบบ "อยากเป็นแบบนั้น" เพราะเบื้องหลังความอยากมันมีความรู้สึกขาด "ตอนนี้ยังไม่ได้เป็นแบบนั้น" อยู่ พอเป็นแบบนั้นก็เลยไปแคร์สายตาคนอื่น แล้วก็เป๋ไปง่ายๆ ไม่ใช่แบบนั้น แต่มันคือการตัดสินใจว่า "ผมจะใช้ชีวิตแบบนี้" ไม่ใช่ความอยาก แต่คือการมี "เจตนา" ในฐานะตัวเอกของชีวิตตัวเอง

"การรู้สึกให้สุด" คือการยอมรับตัวเอง ถ้ายังมีชีวิตอยู่ อารมณ์ที่ไม่อยากเห็นมันก็ผุดขึ้นมา พวกเราปิดฝาครอบมันไว้โดยไม่รู้ตัว แล้วก็พยายามทำเป็นว่าตัวเองสะอาดหมดจด แต่อารมณ์ที่ถูกกดลงไปในจิตใต้สำนึก มันจะอาละวาดขึ้นมาในสักจังหวะนึงว่า "อย่ามาปิดฝากูสิ!" ตอนนั้นแหละ ให้เลิกใช้กำลังกดมันไว้ เปิดฝานั้นออกไปเลย ถ้ามันเจ็บก็เจ็บไปทั้งตัวแบบนั้น รู้สึกมันให้สุด แล้วก็แค่ยอมรับมันไปตรงๆ ว่า "อือ ตัวเองแบบดิบๆ เลอะเทอะแบบนี้มันก็มีเหมือนกันแหละ"

"การลงมือทำ" คือการเชื่อสัญชาตญาณ พอเราตั้งเจตนาว่าจะมีตัวตนแบบไหน แล้วก็ไม่หนีจากอารมณ์ที่ผุดขึ้นมา แต่รู้สึกมันให้สุด เสียงรบกวนในหัวมันก็จะหายวับไป แล้ว "สัญชาตญาณ" ที่ผุดขึ้นมาเบาๆ นั้น ก็เชื่อมันไปตรงๆ แบบนั้น แล้วก็ขยับตัว

• ไม่ใช่ความอยาก แต่ตั้งเจตนา

• ไม่ปิดฝา แต่รู้สึกให้สุด

• แล้วก็เชื่อสัญชาตญาณ แล้วลงมือทำ

ผมตั้งชื่อบทความนี้ว่า "จุดเริ่มต้น" เพราะจากตรงนี้ไปมันคือการเริ่มต้นใหม่ของผม เดินบนเส้นทางมา 56 ปี พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ มันมีความทรงจำในอดีตเยอะมากที่ผมพยักหน้าเห็นด้วยได้อย่างลึกซึ้งว่า "อ้อ นั่นมันคือการรู้ตัวที่สำคัญนี่เอง" แล้วก็แน่นอนว่า มันยังมีช่วงเวลาในแต่ละวันที่ผมจะได้พบเจอใหม่ๆ ต่อจากนี้อีกด้วย

แทนที่จะไปปรับตัวเข้ากับคำตอบที่ถูกต้องของสังคม ผมอยากมองทุกอย่างด้วยตาของตัวเองแบบตรงๆ ทั้งเวลาที่ถักทอมาจนถึงตอนนี้ ทั้งชีวิตและงานที่รออยู่ข้างหน้า

ต่อจากนี้ ผมตั้งใจว่าจะเอา "การรู้ตัว" ทั้งหมดนั้น ตั้งแต่การมองย้อนอดีตไปจนถึงชีวิตประจำวันในอนาคต มาเขียนเป็นบทความทีละอันๆ