จุดเริ่มต้น (กาย)

ใน "จุดเริ่มต้น" ของใจ ผมเขียนเรื่องการเป็นให้เต็มตัว การรู้สึกให้สุด แล้วก็การลงมือทำเอาไว้

แต่สามอย่างนี้ มันไม่ใช่เรื่องของใจอย่างเดียว การตั้งตัวตนก็ดี การรู้สึกอารมณ์ให้สุดก็ดี การเชื่อสัญชาตญาณแล้วขยับตัวก็ดี ทั้งหมดมันมีกายเป็นรากฐาน ถ้ากายมันติดขัด หัวก็จะเต็มไปด้วยเสียงรบกวน แล้วก็ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

พวกเรามีกาย ในเมื่อมีกายทั้งที ถ้าไม่ได้สัมผัสประสบการณ์มันอย่างถูกต้องก็น่าเสียดาย ผมอยากรู้สึกด้วยกายให้ได้พอๆ กับใจ ผมคิดแบบนั้น

กายมันมีการไหลเวียน

ในการแพทย์ตะวันออก เขาเรียกมันว่า ลมปราณ เลือด น้ำ ฟังดูยาก แต่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เลือดกับน้ำเหลืองมันไหลเวียนดีไหม ลำไส้ที่ถูกเรียกว่าสมองที่สอง มันเป็นระเบียบดีไหม แล้ว "ลมปราณ" ที่อยู่ถัดจากนั้น มันเดินผ่านไหม แค่นั้นแหละ

ถ้ากายมันไหลเวียนดี ลมปราณก็เดินผ่านเองตามธรรมชาติ ถ้ามันตัน ก็ไม่ผ่าน ลำดับมันคือกายมาก่อนเสมอ ไม่ใช่ไปฮึดสู้เพื่อจะยกระดับลมปราณ พอจัดการเลือด น้ำ แล้วก็ลำไส้ให้เป็นระเบียบ ลมปราณมันก็ตามมาเอง

แล้วพอเจาะลึกลงไป มันก็กลายเป็นเรื่องของความต้องการพื้นฐานสามอย่าง

ความอยากกิน ความอยากนอน ความต้องการทางเพศ มันคือความอยากที่เป็นรากลึกที่สุดของคน

พวกเรามักจะพยายามเติมเต็มมันด้วยความสุขของสมอง กินข้าวที่จมอยู่ในน้ำตาล นอนดึกแล้วรับสิ่งเร้าเข้าไป เสพความตื่นเต้น สมองมันดีใจ แต่กายมันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

ไม่ใช่แบบนั้น ผมอยากเติมเต็มมันด้วยเสียงของกาย ความต้องการสามอย่างเดิมนั่นแหละ แต่ในทิศทางที่กายมันต้องการจริงๆ ไม่ใช่สมอง สำหรับผม นั่นแหละคือการปรับกายให้เข้าที่

เพราะงั้น ผมเลยทำอยู่หลายอย่าง

อาหาร จัดลำไส้ให้เป็นระเบียบ เลี่ยงน้ำตาลให้มากที่สุด แล้วก็กินของหมัก หันความอยากกินไปทางสร้างร่างกาย ไม่ใช่ไปทางความสุขของสมอง

ออนเซ็น อ่างไฟฟ้า อ่างน้ำแร่โซดา แล้วก็อ่างน้ำเย็น การไหลเวียนมันขยับ แล้วก็รู้สึกเข้าที่เข้าทาง

การนั่งสมาธิ ถึงจะเรียกว่าสมาธิ แต่จริงๆ มันก็เหมือนงีบหลับนั่นแหละ ดึงสติที่เอาแต่มองข้างนอก ให้กลับเข้ามาข้างใน หัวมันโล่ง

แล้วก็ การได้ให้คนอื่นสัมผัสตัว จะเป็นการนวด หรือการสัมผัสทางกายก็ได้ มันแปลกดีนะ เครื่องนวดมันไม่ได้ให้ความรู้สึกแบบนั้น ถึงจะนวดแบบเดียวกัน แต่ถ้าไม่ใช่มือคน มันก็ไม่หายเหนื่อย พอมือสัมผัสกับคนที่ชอบ มันรู้สึกอะไรบางอย่างใช่ไหม ถ้าเป็นคนที่ไว้ใจได้ ใจมันก็คลายออกใช่ไหม อันนั้นก็คงเป็นเรื่องของลมปราณเหมือนกัน มันมีบางอย่างที่เดินผ่านได้จากมือคนเท่านั้น

ทีละอย่างๆ ต่อจากนี้ผมจะเขียนมันไว้ที่นี่ ทั้งหมดคือสิ่งที่ผมสัมผัสประสบการณ์มาด้วยกายของตัวเอง

วิทยาศาสตร์ ผมคิดว่ามันสำคัญ เพราะมีคนที่ค้นคว้าอย่างจริงจัง แล้วก็พิสูจน์ด้วยเหตุผล โลกมันถึงตั้งอยู่ได้ อันนั้นผมคิดแบบนั้นจริงๆ

แต่มันไม่ใช่หน้าที่ของผม เรื่องที่ว่าต้องเอาหลักฐานมาเรียงเป็นเกราะป้องกันตัวก่อนถึงจะพูดได้ ถ้าไม่รู้ก็หุบปากไปซะ อะไรแบบนั้น ผมว่ามันน่าเบื่อ สิ่งที่รู้สึกด้วยกาย ต่อให้ไม่มีใครอนุญาตก็พูดได้ ผมจะเขียนแค่สิ่งที่รู้สึกด้วยกายของตัวเอง ออกมาตรงๆ แบบนั้น

ในเมื่อมีกายทั้งที

• กายมันมีการไหลเวียน ลมปราณ เลือด น้ำ พอจัดเลือด น้ำ แล้วก็ลำไส้ให้เข้าที่ ลมปราณมันก็ตามมาเอง

• เติมเต็มความอยากกิน ความอยากนอน ความต้องการทางเพศ ด้วยเสียงของกาย ไม่ใช่ด้วยความสุขของสมอง นั่นแหละคือการปรับกายให้เข้าที่

• ถ้ากายมันติดขัด ก็รู้สึกอะไรไม่ได้ เพื่อที่จะรู้สึก ก็ต้องปรับให้เข้าที่